حاج اسماعیل دولابی

طوبی محبت

با سلام خدمت دوستان عزیز و گرامی
در حال ایجاد یک سایت جامع و کامل از بیانات استاد اخلاق حاج میرزا اسماعیل دولابی

هستیم  لذا هرکس فایل صوتی و یا تصویری از جلسات آن عالم بزرگوار و همچنین عکس، خاطره، جزوه، دست نوشته، پیشنهاد و یا .... دارد لطفا با شماره
 
با ایمیل ادرس tavata.sepehr@yahoo.com مکاتبه و دیگر دوستان را محرم نفرمایند

۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۴۴
طوبی محبت


۵ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۰ آذر ۹۳ ، ۰۸:۱۸
طوبی محبت

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ آذر ۹۳ ، ۰۸:۱۷
طوبی محبت

این که خداوند فرموده است: لکیلا تاسوا علی فانکم و لا تفرحو بما اتاکم

تا آن چه از دستتان می رود، 

و به خاطر آن چه به دستتان می آید، فرحناک نگردید،

خداست که چیزها را از ما می گیرد یا به ما می دهد

و خداوند خیرخواه و عالم به مصالح بندگان خود می باشد،

پس وقتی چیزی از دستمان می رود، مصلحت ما در نداشتن آن است

و وقتی به دستمان می رسد،

خیر ما در داشتن آن است. اگرا این یقین نبود، العیاذبالله این حرف زور بود.

                                                                      مرحوم حاج اسماعیل دولابی

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۵۱
طوبی محبت

خلوت کردن با خدا به این معنی است که به فکر گذشته و آینده ات نباش.


قم فاغتنم الفرصه بین العدمین


برخیز و فرصت بین دو عدم (گذشته و آینده ) را غنیمت بشمار.

مرحوم اسماعیل دولابی

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۵۱
طوبی محبت



پنج اصل دین در صلوات وجود دارد.

«اللّهم» توحید است.

«صلّ علی محمد» نبوت است.

« و آل محمد » یعنی امیرالمؤمنین و اولادش.این هم امامت.

توحید را که قائل شدیم، معاد هم قائلیم.

و چون حق محمد و آل محمد را ادا کردید عدالت است.

قربان این مستحب که با آن هر پنج اصل دین را اقرار کردیم.

اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم

مرحوم دولابی

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۵۰
طوبی محبت
 
 بیشترین اهتمام آن عارفان گرانمایه در پرورش و رشد اخلاقی علاقمندان ، متوجه ایجاد تحول در نگرش آنها به هستی و زندگی ، به گونه ای که همه چیز را از منظر توحیدی و از مآی جمال الهی بنگرند و منعطف نمودن عشق و محبت آنان و متمرکز نمودن توجهشان به خدا و اولیای الهی،به گونه ای که از هر چه جز این ، چه دنیوی و چه اخروی ، فارق گردند،و نیز ایجاد حسن ظن و اعتماد به خدا و اولیای الهی،و حاکم ساختن روحیه تسلیم و رضا بر انان بود.
در محضر آن بزرگوار چنان روح رجاء و امیدواری به فضل الهی موج می زد که هر نومید و مایوس از نجات و فلاح را شور و نیرو می بخشید و به وادی کمال رهنمون و در طریق وصال رهسپار می ساخت .
 
زندگینامه نامه ی میرزا اسماعیل دولابی از زبان خودشان
محمد اسماعیل دولابی در روستای دولاب از توابع تهران زاده شد. در جوانی به شغل کشاورزی اشتغال داشت و در عین حال به صورت آزاد به دانش‌آموزی در جلسات علمای دینی معاصر مانند آیت‌الله سید محمد شریف شیرازی، آیت‌الله شاه‌آبادی، آیت‌الله تقی بافقی، شیخ غلامعلی قمی و شیخ محمدجواد انصاری پرداخت.
حاج محمد اسماعیل دولابی در محافل خود پیرامون درک متفاوت و فراگیری از دین با تکیه بر مفاهیم محبت و زیبایی بود و این بیان جدید باعث جذب جوانان و قشر تحصیل‌کرده در جلسات هفتگی وعظ او بود.
 
آن عارف بزرگ در اشاره اجمالی به سرگذشت سیر عرفانی خویش چنین می فرمود :
در ایام جوانی همراه پدرم به نجف اشرف مشرف شده بودم . در آن زمان به شدت تشنه علوم و معارف دینی بوده و با تمام وجود خواستار این بودم که در نجف بمانم و در حوضه تحصیل کنم ؛ ولی پدرم که مسن بود و جز من پسر دیگری که بتواند در کارها به او کمک کند نداشت ، با ماندنم در نجف موافق نبود.
 
در حرم امیرالمؤمنین (ع) به حضرت التماس می کردم ترتیبی دهند که در نجف بمانم و درس بخوانم و آن قدر سینه ام را به ضریح حضرت فشار می دادم و می مالیدم که موهای سینه ام کنده و تمام سینه ام زخم شده بود. حالم به گونه ای بود که احتمال نمی دادم به ایران برگردم .
 
به خود می گفتم یا در نجف می مانم و مشغول تحصیل می شوم و یا اگر مجبور به بازگشت شوم همین جا جان می دهم ،می میرم . با علماء نجف هم که مشکلم را درمیان گذاشتم تا مجوزی برای ماندم در نجف از آنها بگیرم به من گفتند که وظیفه تو این است که رضایت پدرت را تامین کنی و برای کمک به ائ به ایران بازگردی .
 
در نتیجه نه التماس هایم به حضرت امیر کاری از پیش برد و نه متوسل شدنم به علماء مرا به خواسته ام رساند . تا اینکه با همان حال ملتهب همراه پدرم به کربلا مشرف شدیم . در حرم حضرت اباعبدالله (ع) در بالاسر ضریح حضرت همه چیز حل شد و هرچه را می خواستم به من عنایت کردند ، به طوری که هنگام مراجعت حتی جلوتر از پدرم بدون هرگونه ناراحتی به راه افتادم و به ایران بازگشتم .
 
 
در ایران اولین کسانی که برای دیدن من به عنوان زائر عتبات، به منزل ما آمدند دو نفر آقا سید بودند . آنها را به اتاق راهنمائی کردم و خودم برای آوردن وسائل پذیرائی رفتم . وقتی داشتم به اتاق بر می گشتم جلوی در اتاق پرده ها کنار رفت و حالت مکاشفه ای به من دست داد و در حالیکه سفره به دستم بود حدود بیست دقیقه در جای خود ثابت ماندم . دیدم بالای سر ضریح امام حسین (ع) هستم و به من حالی کردند که آنچه را می خواستی از حالا به بعد تحویل بگیر .
۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۴۳
طوبی محبت


عکس‌هایی که در ادامه خواهید دید برگرفته از آلبوم شخصی کوچکترین فرزند حاج اسماعیل دولابی( حسین خان احمدی دولابی) است که برای انتشار در اختیار ما گذاشته شد.

عکس مربوط به دهه 50 هجری شمسی
حاج اسماعیل دولابی در کنار یاران دیرینش مرحوم مهندس جلال تناوش و مرحوم حاج هادی شرکت در دهه 30 هجری شمسی
از چپ به راست حاج اسماعیل دولابی- محمد دولابی پسر ارشد ایشان- مرحوم مهندس تناوش عکس مربوط به دهه 40 هجری شمسی
عکس مربوط به دهه 30 هجری شمسی
میرزا اسماعیل دولابی در کنار بزرگانی چون آیت الله شیخ محمد جواد انصاری همدانی، مرحوم مهندس تناوش و حاج هادی ابهری


عکس مربوط به دهه 40 هجری شمسی



عکس مربوط به سال 1380، میزرا اسماعیل دولابی در کنار فرزندشان حاج محمد دولابی در نجف اشرف

میرزا اسماعیل دولابی در 40 سالگی

حاج اسماعیل دولابی در کنار مهندس تناوش



حاج محمد اسماعیل دولابی- شیخ عبدالله نجفی بختیاری و حاج عبدالمجید شرکت

عکس مربوط به دهه 70 هجری شمسی حاج اسماعیل دولابی در جمع دوستان و اقوام
مدفن شریف عارف بالله حاج اسماعیل دولابی در یکی از مقبره‌های صحن عتیق حرم حضرت معصومه (س)

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۴۲
طوبی محبت

هر کس میانه اش با خدایش صفا باشد ، گمشده هایش را پیدا می کند .

 وقتی انسان رابطه اش با خدا مکدر است فضای عالم بر او تاریک می شود . اما وقتی رابطه اش با خدا باصفا شد گرد و غبارها می نشیند و فضا آفتابی و لطیف می شود و آنوقت در روح و روانش هر آنچه را که گم کرده پیدا می شود .

اگر خدا را گم کرده ، پیامبر را گم کرده ، امام را گم کرده و حتی اگر خودش را گم کرده ، آنرا پیدا می کند .

باید کدورتها ، طلبکاری هایمان و توقع های بیجایمان را به یک گونه ای حل کنیم . راهش هم همین است که باید با خودمان بنشینیم و به قول معروف سنگ هایمان را با خودمان وا کنیم و خودمان را راضی کنیم که بیاییم و با خدا آشتی کنیم . به شیرینی و گوارایی رضا بدهیم آنچه را خداوند برایمان رقم زده است حال می خواهد  در حوزه تکوین باشد یا در حوزه تشریع . اگر اینطوری شد آنوقت است که گمشده های ما پیدا می شود .

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۴۲
طوبی محبت

نهم بهمن ماه مصادف است با سالروز رحلت محمداسماعیل دولابی از عارفان و سالکان الهی. او در سال 1282 در منطقه دولاب از توابع تهران به دنیا آمد، در جوانی به شغل کشاورزی اشتغال داشت و در عین حال به صورت آزاد به دانش‌آموزی در جلسات علمای دینی معاصر می‌پرداخت.

این عارف بالله در 9 بهمن 1381 به لقاءالله پیوست و در حرم حضرت فاطمه معصومه(س) در قم به خاک سپرده شد.

در ادامه برخی از توصیه‌های اخلاقی مرحوم حاج اسماعیل دولابی بازنشر می‌شود. این سخنان از کتاب‌های «مصباح‌الهدی» و «طوبای محبت» گردآوری شده است:

 

 

 

* در دعا هم از نیاز عاشق سخن می‌رود، هم از ناز معشوق؛ هم از احتیاج این و هم از اشتیاق، او هم از انس هم از خوف، هم از محبت هم از معرفت، هم از توبه و انابت هم از کرم و اجابت، هم حاجتی معیشتی و زمینی هم از مطلوبات آرمانی و آسمانی، هم از تسلیم و هم از تعلیم.

 

*سوال نکن شاید خدا به تو بفهماند، گدایی نکن شاید خدا غنی‌ات کند، به قلبت فشار نیاور شاید خدا مشکلت را حل کند.

۳ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۴۱
طوبی محبت
۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۴۰
طوبی محبت

پانزده توصیه حاج اسماعیل دولابی (رحمه الله علیه) در خصوص زندگی مومنانه:

۷ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۳ ، ۰۹:۳۹
طوبی محبت